Ταξίδι στον χρόνο: Σκουπίδια της δεκαετίας του '60 από τον Καναδά ξεβράστηκαν σε νησί της Σκωτίας

Πλαστικά μπουκάλια και σκουπίδια που φαίνεται να προέρχονται από τον Καναδά και να χρονολογούνται από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 ξεβράστηκαν σε παραλία των νησιών Όρκνεϊ της Σκωτίας.

Εθελοντές που συλλέγουν απορρίμματα δηλώνουν ότι είναι «συγκλονισμένοι» από την ποσότητα πλαστικού που έχουν εντοπίσει τις τελευταίες εβδομάδες στην ακτογραμμή του Howar Sands, στο νησί Sanday, αναφέρει το BBC.

Ο Ντέιβιντ Γουόρνερ, ο οποίος οργανώνει καθαρισμούς παραλιών, ανέφερε ότι πέρυσι συνέλεξε 42 πλαστικά μπουκάλια από την ακτή, ωστόσο φέτος έχει ήδη βρει εκατοντάδες. Οι ειδικοί αποδίδουν την αύξηση των «ρετρό απορριμμάτων» σε «εξαιρετικά ασυνήθιστες καιρικές συνθήκες», με ισχυρούς νοτιοανατολικούς ανέμους.

Ο 35χρονος Γουόρνερ δήλωσε ότι ορισμένα από τα πλαστικά μπουκάλια που εντόπισε στο Sanday φαίνεται να προέρχονται από τη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ στον Καναδά. Εκφράζει, μάλιστα, ανησυχία ότι στο μέλλον θα ξεβραστούν ακόμη περισσότερα απορρίμματα στην παραλία.
«Δεν έχουμε ακόμη δει απορρίμματα από τις δεκαετίες του ’90 και του 2000, οπότε οι ποσότητες θα είναι αστρονομικές», είπε.

Με βάση την ποσότητα σωματιδίων φελιζόλ σε ένα τετραγωνικό μέτρο, ο Ντέιβιντ εκτίμησε ότι περισσότερα από 300.000 κομμάτια βρίσκονται διάσπαρτα σε έκταση 70 τετραγωνικών μέτρων. Μιλώντας στο BBC Radio Orkney, χαρακτήρισε τον τεράστιο όγκο απορριμμάτων «πραγματικά συντριπτικό».

«Είναι η πρώτη φορά, από τότε που καθαρίζω παραλίες, που νιώθω έτσι», είπε. «Συνήθως καθαρίζουμε με μια ομάδα εθελοντών, κάνουμε καλή δουλειά και η παραλία φαίνεται καθαρή. Μετά από τρεις μήνες επιστρέφουμε και τα σκουπίδια είναι ξανά εκεί και λέμε “εντάξει, έτσι γίνεται, τουλάχιστον τα βγάζουμε από τη θάλασσα”. Αυτή τη φορά, όμως, η ποσότητα ήταν τέτοια, και τα κομμάτια φελιζόλ τόσο μικροσκοπικά, που ήταν αδύνατο να τα μαζέψουμε».

Ανησυχία για την άγρια ζωή

Καθώς η παραλία αποτελεί περιοχή ιδιαίτερου επιστημονικού ενδιαφέροντος για φωλιάζοντα πουλιά, τα απορρίμματα συνιστούν κίνδυνο και για την άγρια ζωή.

Η Marine Conservation Society ανέφερε ότι ιστορικά απορρίμματα συχνά ξεβράζονται αυτή την εποχή λόγω των εποχικών καταιγίδων, ενώ και οι διαβρωμένες παράκτιες χωματερές απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες «παλιών» σκουπιδιών.

Η εκπρόσωπος Κάθριν Τζέμελ τόνισε: «Τα απορρίμματα, ιδίως τα πλαστικά, δεν εξαφανίζονται ποτέ και μπορούν να παραμείνουν για πολύ μεγάλο διάστημα στο θαλάσσιο περιβάλλον, ταξιδεύοντας ακόμη και από ωκεανό σε ωκεανό».

Από την πλευρά του, ο Τζον Μπέρι, από την Ομοσπονδία Σκωτσέζικων Νησιών και την οργάνωση Greener Orkney, δήλωσε πως δεν εξεπλάγη από την αύξηση των απορριμμάτων στο Sanday.

«Έχουμε πραγματικά καθαρές παραλίες [στα Όρκνεϊ], αλλά και ορισμένες πολύ βρόμικες», σημείωσε. «Δεν με εκπλήσσει ότι, με μια ελαφρώς διαφορετική καιρική συνθήκη, φτάνει εδώ παλιό υλικό που έχει μείνει ως κληρονομιά». Και πρόσθεσε: «Θα τα καθαρίσουμε την άνοιξη. Και του χρόνου θα επιστρέψουν. Οπότε θα επαναλάβουμε την ίδια διαδικασία».

Παρά την απογοητευτική εικόνα, ο Γουόρνερ επιδιώκει ένα θετικό αποτέλεσμα.

Ως συντονιστής βιωσιμότητας, ελπίζει να δημιουργήσει μια επίσημη ομάδα καθαρισμού παραλιών, όπου οι συμμετέχοντες θα μπορούν να μοιράζονται τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματά τους.

Απορρίμματα φτάνουν στο νησί από μακρινά μέρη, κάποτε είχε ξεβραστεί ακόμη και μια αποκεφαλισμένη πλαστική κούκλα από την Ιαπωνία.

Ως μέλος του Sanday Community Craft Club, εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει το πλαστικό για τη δημιουργία ενός καλλιτεχνικού γλυπτού, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα για το πρόβλημα. «Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το πλαστικό. Το χρησιμοποιώ κι εγώ, είναι αναπόφευκτο. Θέλω απλώς ο κόσμος, όταν αγοράζει πλαστικό, να σκέφτεται πού θα καταλήξει. Ακόμη κι αν αυτά τα σκουπίδια δεν είναι “δικά μας”, είναι κάποιου άλλου, και τότε πού καταλήγουν τα δικά μας; Το θέμα είναι κυρίως η συνειδητοποίηση και η προσπάθεια να αγοράζουμε λιγότερο, αν δεν είναι απαραίτητο».